search

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ - ΔΙΕΘΝΗ

Έπαιξε ολόκληρο το (θρυλικό) Argus των Wishbone Ash νιάτων του και έμεινε στη σκηνή του τιγκαρισμένου Κυττάρου για 2,5 απολαυστικές ώρες –μετά, πήρε τη μπύρα του και βγήκε να υπογράψει δίσκους και να τα πει με το κοινό...

Χώρος | Κύτταρο, Αθήνα
Ημερομηνία διεξαγωγής | 24/2/2018
Φωτογράφος | Θάνος Λαΐνας

Tο πέρασμα από τα μέρη μας της επετειακής περιοδείας για τα 45 χρόνια από την έκδοση του μνημειώδους Argus των Wishbone Ash ήταν ένα ξεχωριστό γεγονός, μιας και το καλλιτεχνικό αποτύπωμα του άλμπουμ όχι μόνο δεν έχει φθαρεί από τον χρόνο, αλλά, αντίθετα, συνεχίζει να μπολιάζει με πολλούς τρόπους τη σκληρή μουσική. Άλλωστε το εύρος των συνεργασιών του Martin Turner τα τελευταία χρόνια, οι οποίες εκτείνονται από τους Slayer έως τους Him και από τους Rasmus έως τους Gojira, μιλάει από μόνο του.

Μοναδική λοιπόν η ευκαιρία για όσους μεγάλωσαν …με τον πολεμιστή στο πλευρό τους, να ξαναζήσουν ζωντανά τα μοναδικά συναισθήματα που μπορεί να δώσει. Αλλά και για τους νεότερους, όσους επιθυμούν να έρθουν σε επαφή με ένα από τα εμπορικότερα και επιδραστικότερα άλμπουμ στο κλασικό ροκ, παίρνοντας μια ιδέα από το μοναδικό παίξιμο ενός θρύλου. Δικαίως, έτσι, 3 γενιές μουσικόφιλων τίγκαραν το Κύτταρο, για μια συναυλία που εξελίχθηκε απολαυστικά και τελικά ξεπέρασε τις προσδοκίες μας.

46mArgus_2.png

Πριν μπούμε ωστόσο στα πεδία των τίμιων μαχών, οι Daddy’s Work Blues Band διοργάνωσαν ένα ταξιδάκι στα γεωγραφικά μήκη και στα καλλιτεχνικά πλάτη όπου εκτείνεται ο όρος «blues»: Λευκά και Μαύρα, του Σικάγο και του Μισισιπή, Ψυχεδελικά και Διαυγή, της Αγάπης και της Αλητείας, ήταν όλα εκεί, σε ένα όμορφα παιγμένο, διασκεδαστικό μείγμα.

46mArgus_3.png

Οι Αθηναίοι, όντας πρώτα παρέα και μετά συγκρότημα, ανεβαίνουν στη σκηνή κυρίως για να περάσουν οι ίδιοι καλά, παίζοντας τα τραγούδια που γουστάρουν, με το πάθος μεν και την αμηχανία του ερασιτέχνη, μα μην υστερώντας πουθενά σε εκτελεστική ικανότητα. Κι αν πέρασαν αυτοί καλά, το κοινό φάνηκε να περνάει ακόμα καλύτερα, μιας και δεν τσιγκουνεύτηκε ούτε τη φωνητική συμμετοχή σε σιγουράκια σαν το “Gloria” του Van Morrison και το “Homework” των Fleetwood Mac, ούτε τις επευφημίες στις αριστοτεχνικές κόντρες της φυσαρμόνικας και της κιθάρας.


Setlist

Messin’ with the kid
It takes time
I wish you would
Nasty Habits
Gloria
I’m looking for somebody
Checking on my baby
Homework
On the road again
Set the control for the heart of the sun
A love supreme

46mArgus_4.png

Πριν προλάβουμε να συνέλθουμε, να σου και ο 71χρονος teenager Martin Turner με άψογη punk περιβολή, η οποία περιελάμβανε μεταξύ άλλων μια ολάνθιστη τριανταφυλλένια παντελόνα, πουά παπούτσια, μπλούζα σαμουράι και πανωφόρι καπετάνιου. Μας χαιρέτησε με το χαρακτηριστικό, περιπαιχτικό χαμόγελο του, βυσμάτωσε το 4χορδο πυρηνικό του όπλο και μπουμπούνισε τις πρώτες νότες του “Runaway”, συνοδεία του άψογου κιθαριστικού δίδυμου των Danny Wilson/Misha Nikolic και με τον πιτσιρίκο Tim Brown να ρημάζει τα τύμπανά του.

46mArgus_5.png

Ήταν η αρχή του πρώτου set της εμφάνισης, όπου μερικά από τα κλασικότερα Wishbone Ash κομμάτια εναλάσσονταν με συνθέσεις από την προσωπική δισκογραφία του Turner. Είπε και ο αρχηγός τα αστειάκια του, στο μεταξύ τους, μοιράστηκε μαζί μας τις ιστορίες των παιδικών του ερώτων, τραγούδησε μέχρι και το “I’m A Barbie Girl” πάνω στη μελωδία του “Front Page News”, λες και ήθελε να μας ανεβάσει κι άλλο την αδημονία γι' αυτό που ξέραμε ότι θα ακολουθήσει.

46mArgus_6.jpg

Όλα ήταν λοιπόν έτοιμα για τη μάχη και, από τη στιγμή που ακούστηκε η πρώτη νότα του “Time Was”, σταματήσαμε να μετράμε τραγούδια και αρχίσαμε να μετράμε ανατριχίλες. Μονορούφι το Argus στην πλήρη μεγαλοπρέπειά του και αψεγάδιαστα παιγμένο. Ο Martin Turner να ζωγραφίζει στο μπάσο αυτές τις αιώνιες μελωδίες, που πάνω τους μοιάζει να έχει ακουμπήσει η μισή σύγχρονη epic σκηνή, με τις κιθάρες να κεντάνε ψιλοβελονιά το αρχέτυπο της δισολίας, που έκτοτε παραδίνεται σαν ιερό δισκοπότηρο από γενιά σε γενιά· και το κοινό, να βιώνει τα συναισθήματά του με παραληρηματικές αντιδράσεις. Να ξεχωρίσεις μεμονωμένες στιγμές από την ολότητα αυτού του αριστουργήματος, δεν γίνεται. Επιτρέψτε μου όμως να πω πως, όποιος δεν ένιωσε πεταλούδες στο στομάχι στα γεμίσματα του μπάσου στο “Leaf And Stream”, στο κρεσέντο της κιθάρας στο “The King Will Come” ή στο ρεφραίν του “Warrior”, καλύτερα να το ψάξει όσο είναι καιρός.

46mArgus_7.png

Και όταν οι εμπόλεμες επιχειρήσεις τέλειωσαν, είπαν οι μαχητές να το ρίξουν έξω, επιστρέφοντας για encore με μια γκαζαρισμένη εκτέλεση του “Living Proof”, η οποία μας γύρισε στην ανέμελη διάθεση του ξεκινήματος. Μαζί με την bluesy τριάδα “Blind Eye”, “Doctor” & “Jail Bait” έκλεισαν τον καλλιτεχνικό κύκλο στο σημείο από όπου ξεκίνησε αυτή η καταπληκτική βραδιά.

46mArgus_8.png

Όμως ούτε εκεί είχε έρθει η ώρα του αποχωρισμού, μιας και για τον τεράστιο μουσικό Martin Turner 2,5 ώρες συνεχόμενης παρουσίας στη σκηνή δεν ήταν αρκετές για να τον καταβάλουν. Παραδίνοντας έτσι μαθήματα επαγγελματισμού και σεβασμού, πήρε τη μπύρα του και βγήκε αμέσως από τα καμαρίνια για να τα πει με το κοινό, να φωτογραφηθεί, να υπογράψει ατελείωτους δίσκους και πάνω από όλα να μας ευχαριστήσει για τη στήριξη, κάνοντάς μας να αισθανθούμε ακόμα τυχερότεροι που τα ζήσαμε όλα αυτά από κοντά!

46mArgus_9.png

Setlist

set 1

Runaway
Written In The Stars
Errors of My Way
Front Page News
Falling Sands
The Pilgrim
Silver Shoes

set 2 – Argus

Time Was
Sometime World
The King Will Come
Leaf and Stream
Warrior
Throw Down the Sword
Blowin' Free

encore

Living Proof
Blind Eye (Wishbone Ash cover)
Doctor (Wishbone Ash cover)
Jail Bait (Wishbone Ash cover)

 

×